Vrouwenvereniging 'Wees een zegen'
Startmiddag vrouwenvereniging 2011
Woensdag 28 september, een prachtige nazomerdag.
Dit jaar gingen we met elkaar naar Joure, waar we het museum bezochten. We
bekeken hier collecties op het gebied van koffie, thee en tabak, maar ook van
typisch Jouster ambachten, zoals de klokkenmakerij. Ook het geboortehuis van
Egbert Douwes, de vader van Douwe Egberts de Jong, staat in het museum. Tegen
vijven reden we even verderop naar ’t Haske, waar we bij konden komen met een
wijntje, glaasje fris of nog iets anders.
Anneke en Janke werden met een kadootje bedankt voor het organiseren van deze
gezellige middag.
Hierna stond er nog een broodmaaltijd voor ons klaar, zodat we met een volle
maag weer huiswaarts reden.
Namens iedereen, Janke
__________________________________________________________________________________________________________________________________________________
Startmiddag vrouwenvereniging
Woensdag 23 september 2010 hadden we onze jaarlijkse startmiddag van de
vrouwenvereniging.
Rond 1 uur startten we in Schettens, om naar Kimswerd te rijden. Daar kregen we
van Jochum de Boer een rondleiding door zijn kassen met biologische groenten.
De meeste groenten waren al geoogst, maar hij kon ons nog een heleboel vertellen
over de gewassen, die hij verbouwd. Ook hoorden wij van hem, dat hij zaad voor
slaplantjes levert aan handelaren in binnen- en buitenland. Na nog wat inkopen
te hebben gedaan in zijn winkel en ook nog hun dochtertje te hebben bewonderd,
gingen we langs een toeristische route naar Makkum. Daar dronken we koffie of
thee, met gebak natuurlijk.
Om 4 uur kregen we van Gré een rondleiding door straatjes en stegen, waar de
meesten van ons het bestaan niet van wisten. Pietje Gietema gaf soms nog een
aanvulling op het verhaal van deze mevrouw. Hierna stapten we weer in de auto’s
en reden naar de “Sânkop”, waar we werden verwacht in “Badhûs De Fleur”.
“Wurch” maar voldaan, konden we hier een drankje nuttigen. Na de soep stond er
een broodbuffet voor ons klaar.
Jammer dat Fimmy Sterkenburgh net ziek was geworden en er dus niet bij kon zijn;
we schreven haar een kaartje.
Met dank aan “de reiscommissie”, Ytje B. en Hennie Z., werd deze middag
afgesloten.
Hennie Zijlstra
Andere Tijden in de Terp
De
vrouwenvereniging had een modeshow georganiseerd. Dankzij de fam. Haan uit
Geldermalsen waren we 4 maart jl. even terug in de tijd.
Er was kleding van 1850 tot 1950 en het leuke was dat het ook bijna allemaal
geshowd werd.
De mannequins; Hieke, Beitske,Minke, Roelie, Sieta en Sjoukje zagen er geen been
in soms zelfs hun onderbroeken,die onze voorouders nog droegen, te laten zien.
We genoten volop van de kanten randen.
Het was vermakelijk. De verhalen die erbij verteld werden spraken boekdelen.
Vooral als je let op de namen van sommige onderdelen. Het gaat nog steeds over
ondergoed. Bij voorbeeld een mannenbroek met klep. Die klep heette een
presenteerblaadje. Heel pikant om daar op in te gaan. En dan de vrouwenbroeken.
Die kwamen later. Vroeger deden ze het zonder. Maar de vrouwen emancipeerden en
wilden ook een broek. Die kwam, maar zonder kruis. In elke streek had zo’n ding
een andere naam. Allemaal wel duidelijk. Een snel-zeiker of een vrij-schijter.
Veel verhullender maar niet minder gewaagd was “ een open rijtuig”. Tot zover de
onderbroekenlol. Naar bed gaan was vrij simpel.
Ze sliepen vaak gewoon in het ondergoed. De één droeg de pispot, de ander de
blaker. Het slaapmutsje droegen ze allemaal. Voor ons is het alleen nog een
warmhoudertje maar vroeger hadden ze het ook op om het beddengoed schoon te
houden want haar wassen deden ze niet dikwijls. Aan het licht kwam hoe zuinig
er met alles werd omgesprongen. Behalve verstellen, ook aanbreien en
tussenstukken inzetten desnoods met andere kleur. Soms werden er aan een hemd
andere mouwtjes gezet die eerst pijpjes van een gebreide onderbroek waren
geweest. Het zgn. ergens een mouw aan passen! Taal is van alle tijden. Zo zagen
we een doodshemd (niet geshowd) uiteraard zonder zakken en dan nog was het
bijzonder omdat je normaal gesproken zo’n hemd niet terugziet.
Mevrouw Haan had hele exclusieve stukken erbij die voorzichtig op de hand
getoond werden. Zoals een lijkwade. Daar word je even stil van.
Tussen de bedrijven door las de heer Haan toepasselijke gedichtjes en vertelde
hij anekdotes.
Na de pauze kwam de gelegenheidskleding aan bod.
Natuurlijk eerst de kerkgang want daarvoor kleedde men zich zo mooi mogelijk.
Vooral om gezien te worden. De preken waren nogal dreech en lang. Dan kortte het
de tijd als er ook wat te zien was. Deftige
dames met vossenbont en pelerines, in elegante, ruimgeplooide rokken van de
mooiste stoffen. We mochten ook even voelen. Soms ontstonden er hele gesprekken
en kwamen eigen herinneringen boven.
Tegen het einde van de show waren de jongelui van toen aan de beurt. De
flanerende stelletje met charmante hoedjes, tasjes en wandelstokken met zilveren
knop. Sommige mannequins waren af en toe mooie mannen.
Zoals vaak bij mode shows was het laatste paar een bruidspaar. In het zwart. Dan
kon het vaker dienst doen. Voor trouw en rouw! De bruid had wel een mooi, wit
kapje op. Zelfs meneer pastoor kwam even langs om het paar in de echt te
verbinden waarna ze naar de bedstee werden verwezen!
Het was een complete museuminventaris die de heer en mevrouw Haan ons lieten
zien.
Ik heb lang niet alles genoemd, hopelijk wel genoeg om te laten weten dat het
een unieke avond was.
Alles út
'e tiid, mar oh sa nijsgjirrich!
Els von Barnau Sythoff
________________________________________________________________________________________________________________________________
Tijdens de
jaarvergadering van de vrouwenvereniging woensdag 21 januari werd een van de
leden
in het zonnetje gezet. Anneke Spijksma-Haan kreeg nog een fraaie speld
overhandigd omdat zij nu
inmiddels al meer dan 25 jaar lid is van de vereniging. Het jubileum was min of
meer aan de
aandacht ontsnapt. Voorzitster Hennie Zijlstra-van Abbema reikte de attentie
uit.
Vrouwenvereniging 60 jaar
De Vrouwenver."Wees een
Zegen" Schettens en Longerhouw bestond 26 november 60 jaar en dit hebben
wij als leden samen gevierd en wel op 7 december in
‘de Stolp’ in Sneek. Met drie auto’s op naar Sneek. Daar stond de tafel al
gedekt. Eerst kregen we een drankje aangeboden, toen kwam het
receptieboek op tafel van 10 jaar geleden en in die afgelopen 10 jaar is er
wel het een en ander gebeurd, het ledental is gedaald, sommige leden zijn bij
ons weggevallen en andere verhuist.Momenteel hebben we 12 leden, het is moeilijk
om andere dames erbij te betrekken. Dus over 10 jaar moeten we nog maar
afwachten of we nog wel bestaan, maar we gaan moedig door. We hebben
volgend jaar weer een bazaar, dat doen we om de twee jaar. De
presidente mevr. P.Gietema nodigde ons aan tafel te gaan, de
foundue was voortreffelijk. Tijdens de koffie of ijs kregen de leden
allemaal een kleine attentie van de vrouwenvereniging. Lijkle Spijksma kwam ook
nog even langs om een foto van onze groep te maken.
10
jaar geleden
WANT ALZO LIEF HEEFT GOD DE WERELD GEHAD
DAT HIJ ZIJN ENIGGEBOREN ZOON GEGEVEN HEEFT
OPDAT EEN IEDER DIE IN HEM GELOOFT
NIET VERLOREN GA
MAAR EEUWIG LEVEN HEEFT.
Bovenstaande tekst had Janna
Couperus (voorheen uit Longerhouw) maar nu van Texel bijzonder fraai verwerkt in
een ‘schilderij’ dat het bestuur van de vrouwenvereniging ‘Wees een
zegen’ van Schettens en Longerhouw kreeg aangeboden ter gelegenheid van het
50-jarig bestaan. Maar dat was nog niet alles; alle leden kregen van haar
persoonlijk een mooi bewerkte kaars. Dit gebeurde allemaal na afloop van het
officiële gedeelte van de jubileumviering afgelopen woensdagavond 29 november.
Janna houdt er niet van om op de voorgrond te treden.
Zo tegen half drie liep het dorpshuis ‘de Terp’ in Schettens aardig vol
dames, leden en oud-leden, die gehoor hadden gegeven aan de uitnodiging om met
het bestuur dit jubileum te vieren. Voor het feest begon viel er al heel wat te
bepraten. Immers velen hadden elkaar in jaren niet gezien en wat kan zo’n
jubileum dan een mooie gelegenheid zijn er een kleine reünie van te maken.
“It is sa prachtich”, aldus president H. Zijlstra-van Abbema, “as jo alle
âlde bekenden wer sjogge. Tige wolkom.”
Een achttal dames die vanaf de oprichting van de hervormd en gereformeerde
vrouwenverenigingen aanwezig waren, werden in de ‘bloemetjes’ gezet. Dit
waren mevrouw Jetske Terpstra, mevrouw W. Osinga-Hilt, mevrouw G. Visser-Oudega,
mevrouw A. Mensonides-van der Zee, mevrouw Y. Smits-Renema, mevrouw H. Osinga-de
Vries, mevrouw L. Gietema-de Haan en mevrouw T. Dijkstra.
Vijftig jaar geleden (26 november
1945) richten 20 hervormde vrouwen ‘Wees een zegen’ op met als presidente
mevrouw Gelderman. Onze gedachten gaan 50 jaar terug, dat ouderen ervoor gezorgd
hebben, dat wij nu nog vrouwenvereniging houden, aldus de huidige presidente. De
bijbel is nog steeds onze vaste bron . De notulen van de oprichting werden
voorgelezen. Ook woensdagmiddag werd het eerste lied van toen Psalm 121: 1 en 4
gezongen. Er werd toen gelezen Johannes 15: 1-7 (De ware wijnstok).
Enkele jaren later (22 december
1949) begonnen 17 gereformeerde vrouwen met het verenigingswerk onder dezelfde
naam “Wees een zegen”. Mevrouw Van Halsema merkte later op, dat ze vond dat
de gereformeerde vrouwenvereniging maar raar te werk was gegaan om dezelfde naam
te nemen. Of was het een vooruitziende blik?
Het toenmalige bestuur bestond
uit: mevrouw D. Reinsma-Jansen (presidente), mevrouw T. Ybema-Sietsma
(secretaresse), mevrouw F. Reinsma-Wybrandi (penningmeesteresse) en mevrouw S.
Ybema-van der Eems (algemeen adjunct). Vijftien jaar gelede (1980) zijn beide
verenigingen bijelkaar gestapt onder dezelfde naam ‘Wees een zegen’.
Het huidige bestuur liet in een
sketch zien en horen hoe een verenigingsavond vroeger verliep. Het vele breien
op de verenigingsavond behoort vrijwel tot het verleden, want dat doen de leden
nu thuis of voor een project of hoe kan het anders voor de jaarlijkse bazaar,
waarvan de opbrengst naar een diaconaal project en de kerk gaat.
Intussen hadden de meeste
aanwezige dames zich de thee of koffie (uiteraard met gebak) goed laten smaken.
Voor verstrooiïng zorgde mevrouw Westerhuis uit Beetsterzwaag, die op haar
wijze de lachspieren bij de “froulju” flink los wist te
krijgen.Oud-hervormde predikant ds. J.H. Pol (1961-1965) noemde het terug zijn
heel vertrouwd. Hij hoopte dan ook dat de vereniging samen een heel goede tijd
zou hebben en heel veel voor elkaar mogen betekenen, gebreide sokken of
niet.Mevrouw S. de Boer-Huisman haalde in dichtvorm herinneringen op van een
puzzelrit.Verder waren er afgevaardigden van de ring Bolsward en mevrouw De
Haan-Tjallingiï sprak namens de gereformeerde vrouwenvereniging van Schraard.
Als slotlied van het officiële gedeelte werd gezongen “Waar je woont op de
wereld”. Mevrouw S. de Boer-Huisman verzorgde de sluiting.
Na het maken van een groepsfoto,
was er voor de dames met hun aanhang nog een verrassing. De commissie van
kerkbeheer verzorgde een lopend buffet. De opening werd verzorgd door ds. H.C.M.
Bouma met een lezing uit Johannes 14: 1-7 en het gezamenlijk bidden van het
‘Onze Vader’. De voorzitter van kerkbeheer Hendrik Veninga bedankt de
vrouwen voor hu werk voor de kerk en overhandigt alle leden van de
vrouwenvereniging een fraai bonbon-schaaltje met inscriptie: ’50 jaar “Wees
een zegen”. Na het eten onder het genot van een kopje koffie of thee, komen de
dames van “Sechtich plus en dus….”aan het woord met Friese sketches. Het
drietal dames bestond uit Wytske Bakker (Nijland), Beeuwkje Heerschop (Ysbrechtum)
en Anneke Leijendekker (Joure).
Verder was er voor deze avond een
mannenkoor opgericht onder de naam “Mannenkoor Geen Gehoor” onder leiding
van Feenstra. In de liedjes die zij zongen kwam elk lid van de vrouwenvereniging
voor, met als refrein “Wees een zegen fiiftich jier, foar ús allegear yn ’t
spier.” Dit was een “Goed Gehoor” en gezongen door alle mannen uit de
zaal. De avond werd afgesloten door de presidente met een woord van dank aan
kerkbeheer voor deze mooie avond.